ładowanie

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.

Od Malewicza do Strzemińskiego

Od Malewicza do Strzemińskiego

Od Malewicza do Strzemińskiego

Katalog do wystawy Mazowieckiego Centrum Sztuki Współczesnej Elektrownia to oprócz obszernego albumu, teksty Janusza Zagrodzkiego, kuratora wystawy. Ekspozycja prezentuje prace wybitnych artystów awangardy XX w., którzy za cel stawiali sobie tworzenie sztuki uniwersalnej.

200-stronicowy, bogato ilustrowany katalog, tak jak i sama wystawa, składa się z trzech części. Pierwsza ukazuje wybór dzieł, głównie z okresu międzywojnia, artystów reprezentujących historyczną awangardę, (m.in. Malewicz, Strzemiński, Kobro), druga część zawiera dzieła twórców inspirowane awangardowym ethosem, powstałe w okresie tzw. Odwilży (po 1956) i później (m.in. Stażewski, Gierowski, Sosnowski, Bogusz, Dłubak, Broll, Urbanowicz), natomiast ostatnia prezentuje prace artystów współczesnych, które komentują fenomen awangardy i jej znaczenie dla kultury. Większość dzieł na wystawie, wcześniej rzadko pokazywanych publicznie, pochodzi z kolekcji prywatnych. Obok rozbudowanej części albumowej publikacja mieści dwa teksty autorstwa kuratora wystawy – Janusza Zagrodzkiego: Konkretyzacja formy oraz Sztuka integralna Władysława Strzemińskiego, a także starannie opracowane katalog dzieł i indeks artystów.

Autorzy katalogu przypominają, że punktem wyjścia nurtu racjonalnego polskiej awangardy, w tym dokonań Władysława Strzemińskiego, Katarzyny Kobro, Henryka Stażewskiego, i w pewnym stopniu Mieczysława Szczuki, Teresy Żarnowerówny, Henryka Berlewiego oraz artystów i poetów z kręgu „Zwrotnicy”, była twórczość Kazimierza Malewicza. „Artysty wielkości niezmiernej – olbrzyma, decydującego o losach sztuki przez całe stulecia”, jak głosił Strzemiński i jego przyjaciele. Malewicz stworzył poetycki system filozoficzny i dokonał jego wizualizacji. Łączył uproszczone, zgeometryzowane elementy według zasad równowagi dynamicznej w całość ułożoną według praw obiektywnych, wynikających z teorii względności. Znakiem ideowym suprematyzmu stał się „czarny” a następnie „biały” kwadrat. Przestrzeń suprematyczna istniała poza czasem, bez początku i końca, przenikała i obejmowała wszystkie zawieszone w niej obiekty. Kierując ich położeniem, umożliwiała tworzenie między nimi energetycznych związków. Do twórczości Malewicza nawiązywały niemal wszystkie ugrupowania polskiej awangardy i wydawane nakładem artystów czasopisma: „Zwrotnica”, „Blok”, „Praesens”, „Linia”, „Forma”. 

Powrót