ładowanie

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.

Cricot idzie!

CRICOTplakat

Cricot idzie!

Spośród teatrów eksperymentalnych w dwudziestoleciu międzywojennym jeden wpisał się w historię polskiej sceny szczególnie: był to teatr plastyków Cricot, założony przez Józefa Jaremę i skupiający absolwentów krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, literatów oraz krytyków. Ten najdłużej funkcjonujący teatr awangardowy międzywojnia oficjalnie rozpoczął działalność w Krakowie w 1933 roku i pozostawał aktywny aż do roku 1939.

Niezwykłość teatru Cricot była wynikiem zespolenia działań wielu wyrazistych osobowości ówczesnego życia artystycznego. Z teatrem współpracowali twórcy należący do Grupy Krakowskiej: Maria Jarema, Jonasz Stern, Henryk Wiciński, Adam Marczyński, a ponadto Zbigniew Pronaszko, Czesław Rzepiński, Henryk Gotlib, Tadeusz Piotr Potworowski, Zygmunt Waliszewski czy Tadeusz Cybulski. Obok aspektu malarsko-przestrzennego ważna była warstwa muzyczna przedstawień – występom Cricot towarzyszyła specjalnie komponowana muzyka, poprzedzały je recitale piosenek lub muzyki klasycznej. Z teatrem współpracowali tacy muzycy jak Jan Ekier czy Kazimierz Meyerhold. Ważne postacie związane z Cricot to ponadto m.in. Władysław Józef Dobrowolski, który wyreżyserował szereg spektakli i zagrał kilka głównych ról, aktor i reżyser Władysław Woźnik oraz rzeźbiarz Jacek Puget.

W repertuarze teatru znalazły się teksty pisane specjalnie dla tej sceny przez Józefa Jaremę, utwory polskich awangardystów: Tytusa Czyżewskiego, Jalu Kurka, Adama Kadena, Adama Ciompy, Stanisława Ignacego Witkiewicza, oraz klasyków: Stanisława Wyspiańskiego, Juliusza Słowackiego i Aleksandra Fredry. Ponadto brano na warsztat dzieła autorów zagranicznych, takich jak Georges Ribemont-Dessaignes, Charlez Ramuz, André Gide; wystawiono również operę La serva pardona Pergolesiego i starofrancuską Farsę o mistrzu Pathelinie.

W 1955 roku do twórczości teatru nawiązał Tadeusz Kantor, wraz z Marią Jaremą i Kazimierzem Mikulskim powołując do życia teatr Cricot 2.

Cricot idzie! jest pierwszą w historii monograficzną ekspozycją poświęconą teatrowi Cricot. Główna oś wystawy przebiega chronologicznie – od 1933 do 1939 roku. Pokazane zostaną projekty kostiumów i scenografii, plakaty, szkice, obrazy olejne, rzeźby, dokumentacja archiwalna, fotografie oraz materiały filmowe i muzyczne z polskich i zagranicznych kolekcji – zarówno muzealnych, jak i prywatnych. Większość dzieł i archiwaliów udostępniona będzie publiczności po raz pierwszy. Dodatkowo zaprezentowana zostanie dokumentacja dotycząca wcześniejszych działań artystycznych członków Cricot oraz prób kontynuacji tego teatru w Polsce i za granicą po wojnie.

Wystawie towarzyszyć będzie dwujęzyczna publikacja naukowa zawierająca teksty, które ukazują polski i międzynarodowy kontekst oraz specyfikę działalności Cricot. W książce znajdzie się też kalendarium i część ilustracyjna. W ramach projektu Cricot idzie! odbędą się wykłady specjalistów historii teatru, działania performatywne nawiązujące do twórczości Cricot oraz spotkania edukacyjne dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Oprowadzanie kuratorskie po wystawie zostanie wzbogacone o autorskie spacery śladami działalności członków Cricot w Krakowie.

Prace nad dwuletnim projektem Cricot idzie! rozpoczęto w ramach obchodów Roku Awangardy w Polsce. Projekt zapowiedziała międzynarodowa konferencja naukowa The Avant-Garde: Aesthetic Strategies and Participatory Art, zorganizowana w dniach 8-10 grudnia 2017 r. przez Cricotekę wraz z Ośrodkiem Badań nad Awangardą przy Wydziale Polonistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego.

 

Kurator: Karolina Czerska
Koordynator: Ania Batko
Aranżacja i projekt graficzny: Damian Nowak, Grzegorz Podsiadlik/Parastudio

Powrót do listy wydarzeń