ładowanie

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.

Krytyka artystyczna dwudziestolecia międzywojennego - konferencja

22.02.2018
23.02.2018

Krytyka artystyczna dwudziestolecia międzywojennego - konferencja

"Krytyka artystyczna dwudziestolecia międzywojennego. Między estetyką filozoficzną i sztuką nowoczesną" to konferencja zorganizowana przez Muzeum Sztuki w Łodzi w związku z wystawą "Montaże. Debora Vogel i nowa legenda miasta".

Debora Vogel, autorka m.in. zbioru montaży poetyckich "Akacje kwitną" (wyd. jidysz 1935; wyd. polskie 1936), komentatorka radykalnych eksperymentów dokonywanych przez artystów lwowskich, krakowskich i łódzkich, miała wszechstronne wykształcenie filozoficzne – była autorką rozprawy doktorskiej poświęconej estetyce heglowskiej. Komentowała rozwój sztuki nowoczesnej oraz zachodzące równolegle procesy modernizacji życia w kategoriach procesu dialektycznego.

Stosunkowo niewiele uwagi poświęcono dotąd koincydencjom i wzajemnym inspiracjom między dziedzinami estetyki i sztuki nowoczesnej; dominuje opinia, że eksperymenty artystyczne wymierzone były w tradycyjne wartości estetyczne. Celem konferencji będzie wyeksponowanie zaplecza filozoficznego czy ściślej – estetycznego – działalności autorów komentujących w Polsce sztukę nowoczesną. Dotyczy ono – z oczywistych względów – działalności estetyków akademickich, takich jak Roman Ingarden, Zofia Lissa czy Mieczysław Wallis. Manifestuje się ono również w tekstach autorów uprawiających tzw. krytykę towarzyszącą, takich jak Helena Blum, Jan Brzękowski, Debora Vogel, Stefania Zahorska. Krytyka artystyczna wydaje się pełnić rolę pośredniczącą między estetyką i sztuką nowoczesną – ujawnia napięcia między radykalnymi zmianami w sztuce a nowymi rozstrzygnięciami dotyczącymi wartościowania dzieł sztuki.

Skupienie się na języku krytyki okresu dwudziestolecia międzywojennego w Polsce może prowadzić do odkrycia, że zmiany w sztuce mogły działać stymulująco na rozwój refleksji estetycznej, ta zaś – za pośrednictwem krytyki – mogła, do pewnego stopnia, przenosić praktyki artystyczne na poziom samoświadomości teoretycznej.

UCZESTNICY KONFERENCJI:

Wioletta Kazimierska-Jerzyk (Uniwersytet Łódzki)
Karolina Kolinek-Siechowicz (Uniwersytet Warszawski)
Iwona Lorenc (Uniwersytet Warszawski)
Anastasiya Lyubas (Binghamton University, Nowy Jork)
Anna Maja Misiak
Olha Mukha (National Pedagogical Dragomanov University, Kijów)
Agata Pietrasik (Freie Universität Berlin)
Agnieszka Rejniak-Majewska (Uniwersytet Łódzki)
Paweł Siechowicz (Uniwersytet Warszawski)
Piotr Słodkowski (Akademia Sztuk Pięknych, Warszawa)
Beata Śniecikowska (Instytut Badań Literackich PAN)
Diana Wasilewska (Uniwersytet Pedagogiczny, Kraków)


Kurator konferencji: Paweł Polit
Koordynatorka: Agata Szynkielewska

 

Powrót do listy wydarzeń