ładowanie

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.

moja mama leczy się u doktora oetkera

fot. Piotr Nykowski

moja mama leczy się u doktora oetkera

Emocje, z którymi człowiek i jego otoczenie muszą się zmagać, by stawić czoło chorobie psychicznej, w połączeniu z kontrowersyjnymi środkami wyrazu - wszystko to w spektaklu Teatru Współczesnego w Szczecinie.

Opowieść o zwyczajnym szaleństwie? Groteska na temat depresji? Przygotowany specjalnie dla Teatru Współczesnego tekst pilgrima / majewskiego jest próbą podjęcia ważnego tematu - choroby psychicznej, problemu często ukrywanego lub bagatelizowanego. Charakterystyczne dla teatru Wojtka Klemma rytm, muzyczność i energia nadają przedstawieniu mocną, zmysłową formę, która uwodzi i wzrusza. moja mama leczy się u doktora oetkera dotyka kwestii emocji i życia wewnętrznego. Kim jestem Ja wobec mojego świata, co mnie tworzy i co się stanie, kiedy się w tym świecie pogubię? Teatralna opowieść toczy się za pomocą nieoczywistych środków – przede wszystkim doskonale skomponowanego ruchu scenicznego wywodzącego się z teatru tańca. Jest to także spektakl wybitnie zespołowy – aktorzy grają jak jeden organizm w wyjątkowej przestrzeni sceny, którą wypełnia mobilny, ogromny dom z kartonu.

Spośród sporej liczby propozycji poszukujących nowych form ekspresji teatralnej, Teatr wybrał spektakl „moja mama leczy się u doktora oetkera”, jako najpełniejszy obraz wybiegania ku przyszłości teatru – poszukiwania i spełniania w nowej formie dla teatru dramatycznego.

Punktem wyjścia do stworzenia spektaklu było autentyczne zaangażowanie artystów-twórców w społeczną zmianę, zatem dotknięcie tematu tabu, jakim jest choroba psychiczna, ukazanie jej jako tematu mającego związek bezpośredni i pośredni z każdym z nas. Inaczej jednak niż w teatrze programowo posługującym się słowem, teatrze dramatycznym, ekspresja i główny fokus poszukiwań koncentruje się na ruchu i muzyce oraz umownej scenografii, którą stanowi jeden olbrzymi obiekt w przestrzeni scenicznej. Wokół obiektu-symbolu, którym jest dom z kartonu, koncentruje się tekst dramatyczny, pozostający strzępem rozmów z samym sobą, gdzie postaci to „ja, ty, on, ona, my, wy, one”. Siła przedstawienia tkwi więc w opowieści o własnym „ja” - poturbowanym, dotkniętym chorobą, poprzez nietypowe, nietradycyjne dla tego typu teatru środki ekspresji. Istotne jest także to, że poszukiwanie w ruchu bierze się nie tyle z zadanej aktorom „choreografii”, co wynika z poszukiwania i budowania roli przez samego aktora, jego twórczego wkładu w zespołowy organizm spektaklu.

Reżyseria: Wojtek Klemm
Scenografia: Magdalena Gut
Kostiumy: Julia Kornacka
Muzyka: Albrecht Ziepert
Ruch: Efrat Stempler
Asystent reżysera: Michał Lewandowski

Czas trwania: 95 minut (bez przerwy)

Spektakl w repertuarze Teatru Współczesnego w Szczecinie.

Najbliższe terminy grania: 11, 12 marca, 23 maja 2017


Teatr Współczesny w Szczecinie | Szczecin, Wały Chrobrego 3

Powrót do listy wydarzeń