ładowanie

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.

Od Malewicza do Strzemińskiego

Wernisaż wystawy Od Malewicza do Strzemińskiego

Od Malewicza do Strzemińskiego

Wystawa to wyraz hołdu dla wybitnych artystów awangardy XX w, dla których idea tworzenia sztuki uniwersalnej, obejmującej całokształt artystycznych dokonań, była zadaniem najwyższej wagi.

Dzieła Kazimierza Malewicza w latach 20. stanowiły ważny punkt odniesienia dla polskiej awangardy, niemal w tym samym stopniu co dokonania Władysława Strzemińskiego dla następnych generacji. Docenienie twórczości wyprzedzającej swoją epokę przez krytykę i historię sztuki nigdy nie następuje automatycznie. Kazimierz Malewicz, dopiero w latach 50. minionego wieku uzyskał najwyższą rangę w sztuce światowej. Władysław Strzemiński odegrał również znaczącą rolę w dokonaniach międzynarodowej awangardy, ale ciągle jeszcze nie został właściwie oceniony. Propagowana przez niego teoria unizmu obejmowała całokształt tworów artystycznych, od malarstwa, rzeźby, architektury po drukarstwo i poezję.

Równolegle do unizmu w ugrupowaniach „Blok” i „Praesens”, istniały inne projekty tworzenia sztuki awangardowej: „konstruktywistyczny utylitaryzm” Szczuki i Żarnowerówny, „mechaniczna faktura” Berlewiego. Najbliższy unizmowi był „system kontrastów” Stażewskiego i „komponowanie przestrzeni” Kobro. Dominującą rolę odegrała jednak wszechstronna działalność artystyczna i teoretyczna Strzemińskiego.

Zwieńczeniem jego drogi twórczej  było powstanie grupy „a.r.” (awangarda rzeczywista) Dzięki Strzemińskiemu grupa „a.r.” stworzyła w Łodzi Międzynarodową Kolekcję Sztuki Nowoczesnej, chlubę polskiego muzealnictwa. Według jego założeń powstała również szkoła drukarstwa funkcjonalnego, która w 1945 roku przerodziła się w Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Łodzi.

Materiał ekspozycyjny wystawy tworzą dwa równolegle pokazywane zespoły dzieł sztuki. Pracom artystów awangardy lat 1910–1939, na które składają się zespoły dzieł: grafiki, malarstwa, rzeźby, druków autorskich, wydawnictw i czasopism, towarzyszą dzieła artystów współczesnych. Malarstwo, rzeźba, plakaty, jak również dzieła typograficzne, stanowią aktualny komentarz wizualny do dokonań twórców międzywojennej awangardy.

Oprócz dzieł oryginalnych z okresu XX-lecia międzywojennego ze zbiorów prywatnych w Polsce, jako ważne dopełnienie ekspozycji przewidziane są repliki autorskie i rekonstrukcje prac zniszczonych w czasie II wojny światowej, wystawiane już na międzynarodowych ekspozycjach m. in. cykl wystaw Constructivism in Poland w Essen, Otterlo, Nowym Jorku, Montrealu i Londynie oraz Presences Polonaises w Centre Georges Pompidou w Paryżu.

Ekspozycja zostanie podzielona na sześć części: Kubo-futuryzm – suprematyzm, Grupa Blok, Zwrotnica i Linia, Grupa Praesens, Szkoła Władysława Strzemińskiego i Grupa „a.r.”. Zaprezentuje prace Kazimierza Malewicza, Mieczysława Szczuki, Władysława Strzemińskiego, Henryka Stażewskiego, Henryka Berlewiego, Teresy Żarnowerowny, Katarzyny Kobro, Juliana Lewina, Samuela Szczekacza, Stefana Wegnera, Kazimierza Podsadeckiego, Janusza Marii Brzeskiego, a także wiersze Tadeusza Peipera i Juliana Przybosia. Współczesny komentarz będą dla nich stanowić obrazy Włodzimierza Pawlaka, Mariana Bogusza, Włodzimierza Borowskiego, Andrzeja Urbanowicza, Pawła Susida, Jarosława Modzelewskiego, Urszuli Brol, Stefana Gierowskiego, Sławomira Iwańskiego. Ekspozycja obejmie też wydawnictwa, dokumenty i fotografie. 

Wystawie będzie towarzyszył bogato ilustrowany katalog.

Kurator: Janusz Zagrodzki

Koordynator projektu: Romuald K. Bochyński


Mazowieckie Centrum Sztuki Współczesnej ELEKTROWNIA | Radom, ul. Kopernika 1 
 

Powrót do listy wydarzeń