ładowanie

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.

Słowa-klucze. Na pograniczach światów: antropologii, sztuki, życia społecznego

Awangarda | Słowa-klucze. Na pograniczach światów: antropologii, sztuki, życia społecznego

Słowa-klucze. Na pograniczach światów: antropologii, sztuki, życia społecznego

Seminarium zostanie poświęcone poszukiwaniom słów, które pomogłyby ująć doświadczenie bycia i działania na pograniczach światów - sztuki, etnografii, życia codziennego.

Jak mówić i teoretyzować o sytuacjach, które wydarzają się poza granicami dyscyplin, wymykają się specjalistycznym językom i wypracowanym metodologiom? Potrzebne są do tego słowa-klucze i pojęcia-pułapki, mapy działające w skali jeden do jeden, język napędzany awangardowymi marzeniami, a nie popadający w awangardowe klisze. Użytkologia, ktokolwiek, podwójna ontologia, artystyczne kompetencje, możliwe światy sztuki, emergencja znaczenia, poziom zero czy trzecia przestrzeń - to tylko niektóre przykłady takich pojęć, słów-kluczy.

Problem polega na tym, że za każdym razem mogą pojawiać się tutaj języki osadzone w reżymach wyspecjalizowanych pól (sztuki, animacji kultury, nauki społęcznej etc.), które często okazują się być niewystarczające, żeby ująć doświadczenie przekraczania ich granic. Może to być reżym pola sztuki, w którym w ostatecznej instancji wskazuje się na wartości pewnej awangardowej estetyki. Może to być, jak pisała Claire Bishop, reżym etyki, w którym w ostatecznej instancji wartościowe są nie tyle estetyka i znaczenie artystyczne dzieła, ile partycypacja, relacje międzyludzkie i stopień pozytywnego „pobudzenia twórczego” uczestników. W końcu może to być reżym nauki społecznej, w którym wymaga się precyzyjnego pomiaru efektu społecznego czy też pewnej głębi poznania społecznego (czy antropologicznego). Oczywiście, nie można po prostu pominąć tych wytworzonych systemów metodologicznych czy też generowanych przez nie napięć. Uważamy jednak że konieczne jest stworzenie przede wszystkim takiego sposobu rozumienia procesu twórczego i takiej – kluczowej tutaj – nowej formuły „opisu gęstego”, w którym relacja wiedzy i działania, poznania kulturowego i projektu artystycznego będą ze sobą inaczej, bardziej ściśle powiązane.

Instytut oczekuje krótkich, 10- minutowych wypowiedzi, w których za pomocą nowych, często prototypowych pojęć można starać się o nazwanie na nowo obszaru pogranicza sztuki, antropologii i szeroko rozumianych procesów społecznych. Konieczny jest wybór i przedstawienie jednego, kluczowego pojęcia, kategorii, słowa-klucza, a następnie jego teoretyczne i empiryczne rozwinięcie.  


Instytut Kultury Polskiej, Wydział Polonistyki, Uniwersytet Warszawski | Warszawa, ul. Krakowskie Przedmieście 26/28, g. 14:00

Powrót do listy wydarzeń