ładowanie

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.

Straż przednia versus pospolite ruszenie | Wykład specjalny

T. Czyżewski, Akt z kotem, 1920

Straż przednia versus pospolite ruszenie | Wykład specjalny

Wykład prof. Andrzeja Turowskiego, będzie dotyczył związku awangardy ze sztuką nowoczesną, ideologią i utopią. Poruszy także problematykę samego nazewnictwa.

Pewien francuski teoretyk w 1968 roku nazwał awangardę workiem bez dna, do którego wrzuca się wszystkie niesprecyzowane i trudne do zakwalifikowania nowości. Do dzisiaj jest to jednak kategoria przydatna i powszechnie stosowana w dziedzinie historii sztuki. Trudno przecież pisać historię sztuki nowoczesnej bez awangardy. Problemów natomiast przysparza zakres pojęciowy terminu „awangarda”, który – stosowany dziś w sposób niejednorodny – budzi gorące spory (postęp, nowość itp.). Wśród omawianych podczas wykładu zagadnień znajdzie się także związek awangardy z utopią i ideologią.

Mieszkający w Paryżu Profesor Turowski jest wybitnym znawcą polskiej i rosyjskiej awangardy, autorem książek Budowniczowie świata. Z dziejów radykalnego modernizmu w sztuce polskiej 2000, Malewicz w Warszawie: rekonstrukcje i symulacje, i ponad 200 artykułów.

Profesor Turowski ukończył prawo i historię sztuki na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w Poznaniu. Do 1983 roku pracował w Instytucie Historii Sztuki UAM. W latach 70. Turowski współtworzył program artystyczny warszawskiej Galerii Foksal. Pracował też z teatrem Cricot 2 Tadeusza Kantora. W 1984 roku wyjechał na stałe do Francji, gdzie rozpoczął pracę w Ecole de l'Architecture de la Vilette w Paryżu. Rok później zdobył nominację profesorską w Instytucie Historii Sztuki na Uniwersytecie Clermont Ferrand II. Następnie objął katedrę sztuki nowoczesnej na Uniwersytecie Burgundzkim w Dijon. W zeszłym roku przeszedł na emeryturę. Mieszka w Paryżu.

Był współorganizatorem wielkich międzynarodowych ekspozycji, w tym światowej wystawy konstruktywizmu (1976), sztuki racjonalistycznej we Włoszech (1989), Europa, Europa w Niemczech (1994, z Ryszardem Stanisławskim) czy Czasy skończone! Historii już nie ma w Tulonie (lipiec – wrzesień 2004).


Muzeum Narodowe w Warszawie, Hol Główny | Warszawa, al. Jerozolimskie 3

Powrót do listy wydarzeń