ładowanie

Zgodnie z art. 173 ustawy Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że kontynuując przeglądanie tej strony wyrażasz zgodę na zapisywanie na Twoim komputerze tzw. plików cookies. Ciasteczka pozwalają nam na gromadzenie informacji dotyczących statystyk oglądalności strony. Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie ich zmień ustawienia swojej przeglądarki internetowej.

Zofia Artymowska. Przestrzeń i konstrukcja

fot. Małgorzata Zwolicka, © Muzeum Narodowe w Gdańsku
13.07.2017
10.09.2017

Zofia Artymowska. Przestrzeń i konstrukcja

Jej droga twórcza wiodła od informelu do abstrakcji geometrycznej wywodzącej się z konstruktywizmu - wystawa Muzeum Narodowego w Gdańsku zaprezentuje rzadko pokazywane prace Zofii Artymowskiej, w tym aż 35 dzieł ze zbiorów prywatnych.

Początkowo artystka budowała kompozycje z prostych elementów, jak kreski, paski czy kręgi. Badała relacje przestrzenne w obrazie i z matematyczną dokładnością wyznaczała miejsce każdemu elementowi. Konsekwentnie trzymała się ascetycznej linii, gdzie jeden motyw kompozycyjny powtarzała w rozmaitych wariantach kolorystycznych. Multiplikacja jednego modułu, silne akcentowanie trójwymiarowości oraz barwy połączonej z metalicznym lśnieniem stały się najbardziej charakterystycznymi cechami jej obrazów i trwale wpisały Artymowską w nurt op-artu. Jest to rodzaj abstrakcji geometrycznej skupiającej się na wrażeniach wzrokowych i działaniach optycznych, których efektem są obrazy o jednolitej formie, równocześnie dynamicznej i wyrafinowanej kolorystycznie. W latach 70. głównym „modułem” kompozycji stał się walec, potraktowany jednostkowo lub jako fragment większego układu. Ta cylindryczna forma była podstawowym elementem w budowaniu przestrzeni i ukazywaniu ruchu na dwuwymiarowej powierzchni obrazu. Malarka zmniejszała lub zwiększała moduł, wydłużała go lub ścieśniała, stosowała układy symetryczne i asymetryczne, zestawiała kontrastowo bądź łagodnie zmieniała barwę. W ten sposób powstał cykl Poliformy, a w kolejnej dekadzie cykl Przestrzeń zwielokrotniona. Jest to malarstwo skupione na warstwie wizualnej, nie wymaga szukania ukrytych znaczeń, pozwala odbiorcy na wpisanie własnych emocji i nastrojów.

Zofia Artymowska (1923-2000) studiowała na Wydziale Malarstwa krakowskiej ASP, gdzie uzyskała dyplom w pracowni Eugeniusza Eibischa. W latach 50. była pedagogiem w krakowskiej, a następnie warszawskiej ASP oraz w PWSSP we Wrocławiu. Wykładała też malarstwo ścienne i rysunek na uniwersytecie bagdadzkim i uniwersytecie w Teheranie.

Miała ponad 30 indywidualnych wystaw, m.in. w warszawskiej „Zachęcie”, The Mall Galleries w Londynie, Nowym Jorku, Pradze. Brała udział w wielu wystawach zbiorowych, m.in. w Monachium, Paryżu, Kolonii, New Delhi, Teheranie, Caracas, Bredzie, Pekinie, Londynie i Kuwejcie.

Jej prace znajdują się w zbiorach Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Narodowego w Warszawie i Krakowie, w Museo de Bellas Artes w Bogocie, Museum of Modern Art w Bagdadzie, Muzeum w Bochum oraz w wielu kolekcjach prywatnych, m.in. w Stanach Zjednoczonych, Szwecji, Danii, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemczech.

Na wystawie pokazanych zostanie 35 prac artystki pochodzących ze zbiorów prywatnych

Kurator: Małgorzata Ruszkowska-Macur


Muzeum Narodowe w Gdańsku, Oddział Zielona Brama | Gdańsk, ul. Długi Targ 24

Powrót do listy wydarzeń